|
Dinçer EKİNCİ
|
| Kalemin kağıda hasret kalışımı desem; kağıdın kalemden kaçması mı desem. Yoksa ikisini bir araya getirememe mi desem. Ne desem bilmiyorum. Bildiğim kalem ile kağıt birbirine en çok yakışan ikili. Birbirinden ayrılmaması gereken ikili. Birbirini en çok tamamlayan ikili. | |
|
|
Dinçer EKİNCİ
|
 | ‘İşiniz iyi gidiyorsa eğitim bütçenizi iki katına çıkarınız; kötü gidiyorsa dört katına .’ Peters | |
|
|
Dinçer EKİNCİ
|
|
 | Her zaman ve her yerde sadece “insan” olması gereken insan, acaba neden insanlığının yanına başka sıfatlar, başka ünvanlar eklemek zorunda hissediyor kendisini? Bu soruya doğru bir cevap verebileceğimizi sanmyorum. Zaten çok kere kendisini çok şey sanan insan “aidiyetlerini” her şeyden ve herkesin aidiyetlerinden üstün saydığından zor olan durumu daha da zorlaştırıyor. |
|
|
|
Dinçer EKİNCİ
|
| Kendini bildiğinde, kendi farkına vardığında çok şey olan insan…. Kendini bilmediğinde, kendi farkına varmadığında hiç bir şey olan insan…… Kendinde olduğunda dünyayı cennete çevirebilen bir güç olan insan…. | |
|
|