Kalemin kağıda hasret kalışımı desem; kağıdın kalemden kaçması mı desem. Yoksa ikisini bir araya getirememe mi desem. Ne desem bilmiyorum.                   Bildiğim kalem ile kağıt birbirine en çok yakışan ikili. Birbirinden ayrılmaması gereken ikili. Birbirini en çok tamamlayan ikili.

           Birinin olmazsa diğerinin olmasının hiçbir öneminin olmadığı bir ikili. Birinin varlığının diğerinin varlığına bağlı olduğu ikili.
       
           Bu ikiliyi bir araya getirmek zor ama bunları birbirinden ayırmak daha da zor. Bu zorlukların içinde dengeyi tutturmak daha da zor.
      
          Dengeyi tutturmak. Kağıdı kaleme; kalemi kağıda hasret bırakmamak. Hasretlilerin hasretini giderirken, başka hasretlilere de hasret olduklarını kendilerine verebilmek…

           Kağıt kalemin buluşmasını hayırlı kılabilme ve bu buluşmanın hayrını kalıcı hale getire bilme ve bunları yaparken durumdan etkilenenleri maksimum seviyede memnun edebilme:
     
           Bu buluşmadan güzellikler oluşturma ve bu güzellikler ile de çirkinlikleri bitirme var olan güzellikleri de kalıcı hale getirebilme.
     
          Bu buluşmada insanlığın yararına düşüncelere ışıklar yakabilme ve bu ışıkların geleceğe yön verebilecek fenerler haline getirebilme.
      
         Yani kağıt kalemin buluşmasından başkalarını da aradıklarıyla buluşturabilmek……………..
      
        Yoksa hasretliklerin buluşmalarından hasretlikleri üzecek bir şeylere sebep olunacaksa bırakalım kağıt kalem çeksinler birbirlerinin hasretlerini.
      
        Yoksa bu buluşma doğru yolcuları yolundan çıkaracaksa, bırakalım kağıt kalem çeksinler hasretlerini. 
     
      Velhasılıkelam  bu buluşmada, her şeyin Sahibinin istediklerini, istediği  biçimde; istemediklerini istemediği biçimde söyleyebilmek

                                                                 Dinçer EKİNCİ